Image: AI generated / Gemini

بانوگُشَسْب، اسپَنُوی، شهربانواِرَم – زنان در شاهنامه فردوسی

بانو گُشَسب، دختر خردمند، چالاک و دلاور رستم، از نامدارترین زنان شاهنامه است. با وجود محبوبیت فراوان و خواستگارانی چون فغفور چین، قیصر روم، خاقان و بزرگان دربار کاووس‌شاه، او همسریِ گیو—پهلوان نامدار ایرانی را که پدرش برای او برگزیده بود—پذیرفت. گیو که آرزوی چنین پیوندی را داشت، از این ازدواج سرافراز و خرسند بود. ... ادامه مطلب
0009 1 1200x500

زنان در شاهنامۀ فردوسی | جریره

او دختر بزرگِ پیران ویسه و همسر اول سیاوش است. به نظر می‌رسد نام جریره گونه‌ی دیگری از کلمه‌ی «زریره» باشد (شهیدی مازندرانی، ۱۳۷۷: ۲۴۹). نام مادر او گل‌شهر بود. ازدواج جریره با سیاوش که از فتنه‌انگیزی سودابه و بی‌تدبیری پدرش کیکاووس به دربار افراسیاب پناهنده شده بود، از نوع ازدواج‌های سیاسی و به منظور تحکیم قدرت و ضربه زدن به دشمن بود. جریره بنا به خواست پدرش همسر سیاوش شد (یوسفی، ۱۳۸۲: ۷۵). ... ادامه مطلب
0002 1200x500

زنان در شاهنامۀ فردوسی | گُل‌شهر

گل‌شهر، کدبانوی ستوده و روشن‌روان، همسر پیران ویسه (وزیر کاردان افراسیاب و از پهلوانان نام‌آور توران) و مادر جریره است. نام او به معنای «[دارندۀ] سرزمین گل‌ها» آمده است (منصوری، ص ۱۰۱). با آنکه گل‌شهر در ظاهر نقشی آرام و دور از میدان نبرد دارد، اقداماتش پیوسته در جهت تدبیر، آرامش و منافع سرزمینش است و فردوسی همواره با احترامی ویژه از او یاد می‌کند. ... ادامه مطلب