زن و نویسنده‌گی

شاید عشق همان حس عجیبی است که در آن قلب‌های‌مان را به‌هم می‌بازیم؛ بی‌قرار می‌شویم. دل‌جان شبیه آفتابی بود که بر زنده‌گی خاموش صادق تابیده بود و او را به این باور رسانده بود که گاهی، یک نفر می‌تواند به اندازهٔ هزار نفر ارزش داشته باشد. صادق دستش را گرفت...

چکش‌های محکمی بر آهن‌چادر می‌کوبید تا آن را به شکل دل‌خواه دربیاورد. گرمای نیمه‌ظهر ماه سرطان/تیر، طاقتش را تاق کرده بود. گوشی‌ در جیبش زنگ خورد. با آستین، عرق پیشانی‌اش را گرفت و دست در جیب برد تا گوشی‌اش را دربیاورد. مادرش بود. لبی گزید و تماس را وصل کرد. ...