گندمین

بعضی شعرها هستند که بی‌آنکه دنبال‌شان بگردیم، خودشان ما را پیدا می‌کنند؛ و این بیت از سیمین بهبهانی برای من از همان دست شعرها بود. هرچند من سیمین بهبهانی را آن‌طور که باید نمی‌شناسم، ولی دیروز، کاملاً اتفاقی، در حالی با این بیت از شعرش مواجه شدم که—مثل هزاران زن دیگر—از یک سو غرور زنانه‌ام بیداد می‌کرد و از سوی دیگر، ذهنم زیر دیوارهای بلندِ عرف و عادت، در آستانه‌ی انفجار بود. ... ادامه مطلب