آنچه در این گاهنامه میخوانید، فقط مجموعهای از نوشتهها نیست؛ مجموعهای از زندهگیها، تجربهها، امیدها و دلتنگیهاست. همچنین، عکسهایی که در این مجله به نشر رسیدهاند، بخشی از همین روایتاند. این تصاویر، عکسهای رسمی نیستند؛ بلکه عکسهاییاند که خود دختران و زنان همراه با خاطراتشان فرستادهاند. هر تصویر، تکهای از یک زندهگی و نشانی از نوروزی است که در خانهها، حویلیها، اتاقها و دلها زنده مانده است. نوروز شاید از تقویم حذف شود، اما از حافظهی مردم حذف نمیشود و تا زمانی که زنی در این سرزمین سمنک هم بزند، سبزه سبز کند، یا خاطرهای از نوروز بنویسد، بهار راه خود را به خانهها باز خواهد کرد. ...
ادامه مطلب
